KĄCIK PORAD

Jasnowidz Monika Sunflower Jakubczak.

Możesz kontaktować się ze mną:

biedronka2406@gmail.com

wtorek, 23 sierpnia 2016

Na rozstaju dróg...



Odzyskać kolory.

Można wiele rozumieć w życiu ale nigdy nie jest tak, że rozumiemy wszystko do końca.
Zawsze jest pewna pula informacji przed nami zamknięta. Byłoby nudno, gdybyśmy od samego początku świadomego życia wszystko o nim wiedzieli. Co by to było, gdybyśmy byli tak mądrzy, elokwentni i wszystkowiedzący? Nie byłoby pewnie naszego rozwoju. Wszechświat, prawdopodobnie sam nie wie wszystkiego o tym, czym jest i co wykreuje za chwilę albo za wieczność, bo może dla niego chwila to dla nas wieczność właśnie.
Jadąc na Bali nie wiedziałam, że pokocham upał, mie goreng( potrawa zresztą przepyszna) , balijskie kakao, balijską kawę i co najważniejsze kolory, które na Bali aż przytłaczają pięknem swojego nasycenia. Te kolory właśnie przypomniały mi, jak kiedyś, jako dziecko uwielbiałam amarant, karminową czerwień, turkus, żółcie i wszelkie pstrokacizny a Pippi Långstrump w swoich pasiastych skarpetach wprawiała mnie w zachwyt. Utraciłam radość z kolorów gdzieś, kiedyś w drodze do dorosłości. Słysząc nie wypada... ten kolor oznacza infantylność a ten oznacza to... Przestałam się nimi cieszyć. Ze wszystkiego rezygnowałam na korzyść panującej mody i ogólnie przyjętych norm ubierania się stosownie do pory roku, zawodu i wieku. Umarłam jako kolorowy ptak, ale Bali…tam ożyłam, przypomniałam sobie swoją kolorową i uśmiechniętą naturę. Tam niczego się nie bałam...nosiłam barwne sukienki, apaszki, piłam kolorowe soki, wręcz krzyczałam całą sobą jak kolorowa papuga. Przyleciałam do Polski, a Balijskie kolory wybrały się ze mną. Dziś jestem barwna, już chyba bardziej nie można nasączyć się wielobarwnością. A może można, kto to wie? Nigdy nie wiesz o sobie wszystkiego przecież. Jutro może przynieść nową twoją odsłonę. Czy to nie cudowne drogi czytelniku, że możesz odzyskać to co dawno utracone?






sobota, 20 sierpnia 2016

FALAFEL...

Weszłam do Tureckiego baru na falafela……
Mniam… uwielbiam i często robię sobie przyjemność kupując go co i rusz w innych miejscach. Fascynuje mnie jak różnią się smakiem. Przecież to ciągle ten sam falafel, ale każda dusza zrobi go po swojemu. SĄ PYSZNE, KAŻDY W SWOIM NIEPOWTARZALNYM DIZAJNIE.
Wczoraj weszłam do baru, gdzie Pan z ciemną karnacją i wielkimi krowimi oczami, przywitał mnie takim uśmiechem, że aż pomyślałam czy ja to ja? Co jest we mnie takiego, że tak się szczerze uśmiechnął? Poprosiłam o falafel i to w wersji najbardziej pikantnej, a on jeszcze szerzej uśmiechnął się i zapytał - kobieto skąd jesteś? A ja trochę zbita z pantałyku odpowiedziałam - jak to skąd stad… z Polski. 
Mój turban na głowie i ciemna skóra, podobna do jego odcienia sprawiły, że poczuł się pewnie jak w domu, ale ja wiem też, że to ja różnię się od innych, którzy tam przychodzą na falafela. I to go uradowało... 
Kolorowy ptak, inny niż ten, który wejdzie za chwilę. 
Ciesz oczy drogi czytelniku innych ludzi, właśnie swoją odmiennością.
Pięknie się różnić.


KIEDYŚ, KTOŚ POWIEDZIAŁ…...


Kiedyś ktoś powiedział: „Szczęśliwy ten, kto spotka w swoim życiu podobnie myślących i odczuwających świat”. A ja przeczytałam te słowa umieszczone na pięknym obrazku, kilaka lat lub kilkadziesiąt później. Kto by to liczył, kiedy wypłynęły z głowy mędrca?
Pięknie wybrzmiały ale…. 
Pomyślałam – Boże jakie to nieszczęście żyć wśród swoich klonów! Nic nie zainspiruje, nic nie podnieci i nic nie zachęci do poznania siebie z innej strony. Toż to maja twórcza i poznawcza śmierć - oczywiście z przymrożeniem oka. 
Kiedyś, gdzieś przeczytałam również i takie słowa : „ Nieszczęśliwy ten, co ma tych samych przyjaciół przez całe życie”. Wtedy tego nie zrozumiałam. Obruszyłam się nawet, jak ktoś mógł napisać taki nonsens. Ale dziś, moja prawda jest przy tych słowach właśnie, bowiem na ten moment chcę różnorodności, wielobarwności i inspiracji. Chcę z pełną świadomością taplać się w różnicach. Okres, kiedy chciałam bliźniaków, skończył się - myślę że bezpowrotnie. Teraz chcę wyzwań, które przyniosą różniących się ode mnie ludzi. 
Kocham was podobnych sobie, rozumiem jak nikt inny, bo przecież ty to ja ale inspirują mnie ci, którzy są zgoła odmienni. Kocham ich tak samo mocno jak siebie i ciebie kochany bliźniaku...
Po prostu teraz uwielbiam różnice i chcę pięknie się różnić. Po co ? Myślę, że w tej różnorodności znajdę swoje nowe strony, pasje, inklinacje i co tam jeszcze? Nie wiem, to się okaże:)

LUDZIE...


Wokół nas jest tysiące ludzi a może nawet miliony. Anonimowo przechadzają się swoimi ścieżkami. Czasem trącą nas w ramię a czasem zaczepią pytając – przepraszam, która jest godzina?
Jedni idą, inni płyną, jeszcze inni szybują. Każdy z nich ma przewodnią myśl. Tak, taki temat główny, który siedzi w głowie i inspiruje do …życia... 
Niektórzy z nich siedzą na ławce z piwem od samego rana i myślą: jaki ten świat jest dziwny. Ludziska lecą gdzieś, spieszą się, chcą mieć i być a ja siedzę.
Nie mam nic- o przepraszam- mam piwko i nic nie muszę…może trochę żal, że nie muszę a może to wolność, którą wybrałem w dość ekstremalny sposób?
Jak to jest Panie Boże? Co ja tu robię na tej ławce z rana, z piwkiem w ręku? Czy marnuję życie?
A Pan Bóg szepcze mu do ucha: Kochany Henryku….ty przeżywasz swoje życie tak, jak ci w głowie gra….jak zagra inaczej to i życie będzie grało inaczej. Siedzisz na tej ławce, pijesz piwko i obserwujesz przechodniów, łapiesz ich myśli, spoglądasz na każdą przechodzącą kobietę z przelotnym zastanowieniem: O !, ona mogłaby być moją miłością. I siedzisz dalej, czas mija a ja niczyja…...Siedź sobie, siedź a z tego siedzenia może wyniknąć wielka rzecz. Jaka?- pyta Henryk swojego Boga- możesz postanowić w pewnej chwili, że chcesz aby twoja wolność wyglądała inaczej…….


Słowiańskie myśli - Koniec cyklu i nowy początek


poniedziałek, 15 sierpnia 2016

THE MIRACLE MORNING…..

Nawet nie wiemy, jak ważny jest początek dnia. Jak ważne jest, aby za niego dziękczynić zanim się na dobre zacznie. Jak ważnym jest również to, aby wierzyć, że będzie wspaniały i dostaniemy od niego to, czego nam naprawdę potrzeba. Trzeba nam również wiedzieć, że błogosławienie innym ludziom z samego rana, tworzy nad nimi parasol naszej miłości na cały dzień. Przez to są piękniejsi, mądrzejsi, silniejsi, lepsi i mają piękny oraz udany dzień a my z nimi możemy cieszyć się tym wszystkim. Błogosławienie sobie i innym z samego rana jest jak śniadanie- ponoć najważniejszy posiłek w ciągu dnia, który daje nam siłę do działań.
Niech ranne błogosławienie i dziękczynienie stanie się naszym nowym nawykiem:)

Mam dla ciebie, najdroższy człowieku, aromatyczną herbatkę i kwiat miłości...
Błogosławię Twój dzień z samego rana…..
Cudownego czasu kochanie!

Podaj dalej:)